Hala doğduğumuz gündeyiz aslında.. Değişen tek şey değişmeyen tek şeyle, (zaman'la) birlikteyiz.. Zaman ki en vefasız sevgili.. Ağaran saçların habercisi, azrailin kardeşi, atlatılamayan bir efendi... Aslında herşey ilk günkü gibi, hergün bir önceki günün benzeri. Ama zaman.. Işte o hayatın ta kendisi..
Ya hayatin bize verdiği oyunları oynarız sessizce, yada hayatla oyunlar oynarız çocuk gibi.. Her ikisinde de hayat vermemekte ısrarcı bize sevdiklerimizi.. Hangisini oynarsan oyna oyunun adı saklanbaç... Baştan söyliym EBE DEĞILIM ..
(Deniz Çetin)
10 Ekim 2010 Pazar
Yaşamak; bir ağaç gibi tek ve yalnız, ve bir orman yangını gibi ateşler içerisinde. . .
Yeni ufuklara yelken açtım bu defa kalbimle değil aklımla gidiyorum. Nedense daha çok yol kat ediyorum anlamsız sahillerde değilim. rüzgarı arkamı almış güneşe karşı yüzüm.. açık denizlerde hüküm sürüyorum...