Nefes

Bana getirdiklerinden fazlaydı. Benden götürdüklerin.
Bense sadece kendime saklamıştım söylemek isteyip de söyleyemediklerimi.
Simdi söylesem ne sen duyacaksin. Ne de bir anlami olacak söylediklerimin.
O yüzden susacağım.. Boşa tüketmeyeceğim nefesimi.

(Deniz Çetin)

Tabut

Anlamını bir de bana sorun hayatın. Toprak altına gömülmüş bir tabuttayım. Ne sitem ne dert ne tasa. Kabuğuna çekilmiş bir kaplumbağa kadar yastayım..

(Deniz Çetin)

Hayat

Hayat işte. Anlamaya çalışma sadece yaşa.. nefes al.. Birşeyler yap. uğraş çabala.. Çalış, barış, küs eğlen, gez, toz izle dinle dokun.. Ama anlamaya çalışma. Bırak o aksın.. Çünkü ne yaparsan yap hayat devam edecek.. Zaman hep akacak sen olsan da olmasanda.. Unutma kum tanelerini sayarak kum saatini durduramazsın

(Deniz Çetin)

Umut

Yeter ki insanın içinde umut olsun. yol elbet bulunur yürümeye...

(Deniz Çetin)

Nasıl ?

Birbiriyle alakasız onca cümle arasından kafamdan geçenler işte bunlar dediklerim değil.. Çünkü anlatacaklarıma yetersiz kalır kelimeler. Çaresiz kalır düşünceler. Isteklerimiz bitmez. Ben sadece yaşadığımı hissetmek istemiştim. Soğuğu tatmadan sıcağı. Acıyı tatmadan tatlıyı bilemiyoruz. Ölümü tatmadan yaşamı nasıl bilicez.?

(Deniz Çetin)