Gecenin siyahı üzerimi örten bir acı ve ay gök yüzünde sönük bir avcı.. Durmaz döner bu dönek dünya bana hep mi yabancı. Içimde kaldı dünün hesabı sorulur bugünün hatrı, günü gelince kesilir elbet hesabı, dünya denen hanın ateşten duvarları üzerine yıkılır ama yinede parasını ister hancı... Haddi hesabı yok verilen sözlerin bu insanların hepsi mi yalancı.. Gidin ayak bağı olmayacaksanız gelin, benim hızıma yetişecekşeniz eğer başlasın haydi şarkı.. Ama deme bana cesaretsizi sevmem sonuna kadar gideceksen bu son gelmeyecek ve bu aşk hiç bitmeyecek diyeceksen benimle seveceksen geceleri uyumayı. Uyurken bile tutabileceksen ellerimi çekinmeyeceksen bana sarılmaktan... Haydi gel, bitsin bu sancı.....

(Deniz Çetin)

Hayat denen şans oyununda teselli ikramiyemdin sen benim. . .

(Deniz Çetin)

Bekliyorum

Dinledikçe anlıyorum. Birçok sorunun çözümü sadece konuşmaktan geçerken devletler arasında askerler, sokaklar arasında bıçaklar tüfekler, çocuklarınsa ellerinde taşlar görüyorum. Yaşamak fiilini hiçe sayan eylemler, örgütler gereksiz bozguncular görüyorum.. Insan oğlu devam etsin kimin kimden üstün olduğunu tartışmaya. El ele vermek varken devam etsin yoksulu aç zengini tok tutmaya. Akıllanmayacağız belli artık.. Ben sabırla doğa anadan gelecek o fazlasıyla hak ettiğimiz tokadı bekliyorum...

(Deniz Çetin)

Sadece susarak kaybettim seni.. Sen sustuklarım kadar, susadıklarımdın aynı zamanda. Ve ben sana susadıkça kaybettim seni..

(Deniz Çetin)

Aşk

Iyi, kötü, Masum, hırçın, Çocuksu ve olgun.. Her birinin anısı yüreğimde saklı. Biten bitmeyen hepsi bende bir parça bıraktı.. Ben kaybettiklerimdim.. Kaybettiklerim ise bende saklı.. Ömrümün bütün dönemlerinde mükemmeli hedefledim. Ve çok geç anladım.. mükemmel olan sadece aşktı.. Aşk ulaşılan nokta değil, hep yolda olmaktı..

(Deniz Çetin)

Roman

Bir romandın benim için.. Uzun soluklu sayfalarda seni okudum durdum. Bazen anlamadım tekrar çevirdim sayfalarını.... Önsöz ile başladım.. Ve arka kapakta son buldun...

(Deniz Çetin)